Przedsiębiorcom łatwiej będzie sprzedać firmowy lokal bez PIT - GazetaPrawna.pl

Zbycie nieruchomości użytkowych, nie wprowadzonych  do ewidencji środków trwałych a wykorzystywane w działalności gospodarczej, to przychód ze źródła odpłatne zbycie nieruchomości zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8
ustawy PIT.

Sentencja uchwały NSA - II FPS 8/13 z 17-02-2014 "W stanie prawnym
obowiązującym od dnia 1 stycznia 2004 r. nie stanowi przychodu z
działalności gospodarczej w rozumieniu art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. "a"
ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
(Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.), odpłatne zbycie nieruchomości
lub ich części oraz udziału w nieruchomości, wykorzystywanych na
potrzeby związane z działalnością gospodarczą, które nie były ujęte w
ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, a
które nie stanowią składników majątku wskazanych w art. 14 ust. 2c tej
ustawy"

Czekamy na uzasadnienie uchwały.



Uchwała NSA - II FPS 8/13

Przedsiębiorcom łatwiej będzie sprzedać firmowy lokal bez PIT - GazetaPrawna.pl

Można wrócić do zwolnienia z VAT także w trakcie roku - GazetaPrawna.pl

NSA w wyroku z dnia 2014-01-23 o sygnaturze I FSK 280/13 podtrzymał sentencje z wyroku WSA negującą opinie Organów Podatkowych, że powrót do zwolnienia podatkowego możliwy jest tylko od początku roku.

 Zgodnie z uzasadnieniem wyroku WSA w Łodzi z dnia 2012-10-17 o sygnaturze I SA/Łd 1039/12 powrót do zwolnienia jest możliwy najprędzej po roku od rezygnacji lub utraty prawa do tego zwolnienia i niema tu znaczenia czy przypada to na początek roku  czy w jego trakcie. Oto najistotniejsza część uzasadnienia "Odnosząc się do kwestii błędnej – zdaniem Spółki – interpretacji art. 113 ust. 11 ustawy o VAT, należy w pierwszej kolejności podkreślić, że wobec istotnych braków w zakresie okoliczności faktycznych, nie wiadomo czy wskazany przepis znajdzie zastosowanie w sprawie. Tym niemniej Sąd podzielił argumenty Spółki, iż organ podatkowy błędnie wywodzi, że podatnik może powtórnie skorzystać ze zwolnienia podmiotowego wyłącznie od początku danego roku. Skarżąca Spółka zasadnie podniosła, że wskazany przepis wyznacza najwcześniejszą datę od której podatnik pomoże skorzystać ze zwolnienia. Ów najwcześniejszy moment zawsze przypadnie na początek roku. Powyższe jest konsekwencją określonego w omawianym przepisie sposobu obliczania (wyznaczania) tego najwcześniejszego momentu. Od utraty bądź rezygnacji ze zwolnienia musi upłynąć minimum rok, przy czym termin roczny oblicza się od końca roku, w którym podatnik utracił bądź zrezygnował ze zwolnienia. Trafnie ilustruje to przykład (wskazany przez Spółkę w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa), iż podmiot, który zrezygnował ze zwolnienia w czerwcu 2010 r. może skorzystać ponownie ze zwolnienia najwcześniej od 1 stycznia 2012 r., tj. po roku licząc od końca 2010 r. Skoro przepis art. 113 ust. 11 ustawy o VAT stanowi tylko o najwcześniejszym momencie z nadejściem którego podatnik może powtórnie skorzystać ze zwolnienia i nie zakreśla żadnego maksymalnego terminu, to podatnik może skorzystać ze zwolnienia w najwcześniejszym przewidzianym w nim momencie ("...może, nie wcześniej niż po upływie roku...") lub później, np. od 1 marca 2012 r. Odnosząc powyższe wskazanego powyżej przykładu, skoro podatnik może skorzystać ze zwolnienia już 1 stycznia 2012 r., to tym bardziej może to uczynić 1 marca 2012 r. Termin "rok" użyty w tym przepisie należy rozumieć jako rok kalendarzowy."

Można wrócić do zwolnienia z VAT także w trakcie roku - GazetaPrawna.pl

I FSK 280/13 - Wyrok NSA z 2014-01-23

Zmiany w zakresie określania momentu powstania obowiązku podatkowego w VAT od 1 stycznia 2014r

Sedno zmian dokonujących się w rozliczeniach z tytułu podatku od towarów i usług z początkiem tego roku, to uzależnienie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego kiedy w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.

Zatem nie musimy co do zasady przestrzegać 7 dniowego terminu wystawienia faktury lecz musimy pamiętać, że nasi kontrahenci również takiego obowiązku już nie mają. Dlatego kardynalne znaczenie będzie miało prawidłowe określenie momentu powstania obowiązku podatkowego zarówno w stosunku do towarów i usług będących przedmiotem naszej sprzedaży jak i tych które nabywamy.
Moment powstania obowiązku podatkowego przestanie być zależny od momentu wystawienia faktury. Co do zasady, będzie on powstawał w chwili dostawy towarów lub świadczenia usługi. Ponadto, większość obecnie obowiązujących przepisów dotyczących szczególnego momentu powstawania obowiązku podatkowego zostanie uchylona i zastąpiona nowymi regulacjami – dotyczyć to będzie m.in. dostawy energii elektrycznej, wody i ścieków oraz takich usług jak usługi budowlane, usługi telekomunikacyjne, usługi leasingowe, itp. Nie będzie natomiast szczególnego momentu powstania obowiązku podatkowego przewidzianego wprost dla licencji oraz usług transportowych, jak to ma miejsce obecnie.  Aby tematu nie spłaszczyć odeślę do publikacji ze strony ministra finansów.
Polecam uważnej lekturze:    
Zmiany w zakresie określania momentu powstania obowiązku podatkowego w VAT od 1 stycznia 2014r

Przepisy przejściowe VAT 2014

  Na początek nowych rozwiązań w podatku od towarów i usług należy rozpoznać obowiązek podatkowy na przełomie roku 2013/2014

  Niezbędne jest określenie kiedy dana czynność została wykonana. Ponieważ zgodnie z  art. 7. ust  1 ustawy z dnia 7.12.2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw1) ( Dz. U. z 2013 r. poz. 35 z dnia 31.12.2012 r. ) w przypadku czynności wykonanych przed dniem 1 stycznia 2014 r. obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19–21 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed tym dniem.
 Zmiany tworzą nowe podejście do dokumentowania i rozliczania zdarzeń gospodarczych będących przedmiotem ustawy o podatku od towarów i usług. Odrywając praktycznie zupełnie rozpoznanie obowiązku podatkowego od faktu udokumentowania czynności poprzez wystawienie faktury. Nie ma już zapisu który wiązał dostawę towaru lub wykonanie usługi z powstaniem obowiązku podatkowego w chwili wystawienia faktury o ile została wystawiona w terminie. W roku 2014 określimy ten obowiązek bezpośrednio zgodnie z nowym art 19a oraz art 20-20b i art. 21

Zakres zmian w przepisach które będą obowiązywać od 01-01-2014
- określenie nowych zasad powstawania obowiązku podatkowego,
- określenie nowych zasad ustalania podstawy opodatkowania,
- określenie nowych zasad powstawania prawa do odliczenia,
- zmiany w przepisach określających treść oraz zasady wystawiania faktur,
- nowelizacja przepisów dotyczących obecnego zwolnienia podmiotowego, w tym zmiana charakteru tego zwolnienia,
- określenie nowych przepisów ograniczających dokonywanie odliczeń związanych z samochodami,
- określenie nowych zasad opodatkowania zaliczek na poczet eksportu towarów,
- likwidacja obecnego zwolnienia obejmującego dostawy towarów używanych.

Ustawa z dnia 7.12.2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw1) ( Dz. U. z 2013 r. poz. 35 z dnia 31.12.2012 r. )
Temat dnia -  VAT 2014 - przepisy przejściowe - INFOR.pl

Obiad biznesowy jest kosztem podatkowym - GazetaPrawna.pl

 Wydatki na poczęstunek kawę i obiad z kontrahentem o ile związane z prowadzoną działalnością gospodarczą mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Taki wniosek płynie z interpretacji ogólnej sygnatura DD6/033/127/SOH/2013/RD-12052 wydanej przez Ministra finansów 2013-11-25. Jest to kolejny objaw zdrowego rozsądku płynący z samego szczytu organów podatkowych oby tak dalej. Oto podstawowa teza tej interpretacji: "Należy stwierdzić, że analiza tez wyroku NSA z dnia 17 czerwca 2013 r., sygn. akt II FSK 702/11 prowadzi do wniosku, iż nie podlegają wykluczeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 28 updop i art. 23 ust. 1 pkt 23 updof ponoszone przez podatników wydatki na drobne poczęstunki (np. ciastka, paluszki, kanapki), napoje (np. kawa, herbata, woda mineralna, soki), a także posiłki (np. obiady, lunche), niezależnie od miejsca ich podawania (w siedzibie podatnika, czy też poza nią), podawane podczas prowadzenia rozmów z kontrahentami, inwestorami, wykonawcami etc. dotyczących zakresu prowadzonej przez podatników działalności gospodarczej."


Obiad biznesowy jest kosztem podatkowym - GazetaPrawna.pl

Podwykonawca naliczy VAT od usług szkoleniowyche - GazetaPrawna.pl

Przepisy dotyczące zwolnień przedmiotowych w VAT należą do najwrażliwszych w tej ustawie bo ich niewłaściwe zastosowanie rodzi wielokroć znaczące konsekwencje finansowe.

 NSA w wyroku z dnia 2013-10-24 I FSK 1530/12 uchylił wyrok WSA w Gdańsku z 2012-07-04 I SA/Gd 432/12 zwracając sprawę do ponownego rozpatrzenia, co przekłada się na podzielenie stanowiska MF wyrażonego w skarżonej interpretacji indywidualnej. Dotyczyła ona realizacji projektu szkoleniowego finansowanego z środków unijnych pozyskanymi przez stowarzyszenie, zaś Generalnym Wykonawcą jest podmiotem, który otrzymał od Stowarzyszenia zlecenie zorganizowania oraz przeprowadzenia szkoleń w ramach tego projektu. Generalny Wykonawca zlecił wykonanie szkoleń podmiotowi który wystąpił o interpretację w sprawie zastosowania zwolnienia w stosunku do tych usług szkoleniowych.
W odpowiedzi MF uzasadniał między innymi w ten sposób "bezpośrednim dysponentem środków publicznych jest bowiem zleceniodawca usług, tj. Stowarzyszenie, zaś podwykonawcą Generalny Wykonawca. Spółka w tym układzie jest trzecim w kolejności podmiotem odpowiedzialnym za przeprowadzenie szkoleń (podwykonawcą podwykonawcy). Tak więc, o ile dla zleceniodawcy (Stowarzyszenia), który jest faktycznym organizatorem usług szkoleniowych oraz podwykonawcy (Generalnego Wykonawcy), otrzymane dofinansowanie pochodzi ze środków publicznych, tak dalsze dystrybuowanie tychże środków przez podwykonawcę powoduje, iż środki te tracą przymiot "publiczności", a stają się środkami prywatnymi." 


Czyli jeśli korzystałeś ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c) ustawy o podatku od towarów i usług, a dysponentem pomocy był podmiot zlecający "może masz problem". Polecam powrót do zwolnienia podmiotowego.
Podwykonawca naliczy VAT od usług szkoleniowych - GazetaPrawna.pl
I FSK 1530/12 - Wyrok NSA z 2013-10-24

Uchwała NSA w sprawie opodatkowania podatkiem dochodowym tzw "urzędówek"

Wynagrodzenie za pomoc prawną świadczoną z urzędu, uzyskiwane przez pełnomocników wykonujących zawód w ramach działalności gospodarczej, jest kwalifikowany  jako przychód z tej działalności.

 Wydaje się, że najistotniejszy fragment w uzasadnieniu to " Wykonywanie zatem czynności pełnomocnika z urzędu nie jest oderwane od jego czynności wykonywanych jako pełnomocnika ustanowionego z wyboru klienta. Ponadto usługi te nie mają odrębnego charakteru, w stosunku do innych czynności realizowanych przez adwokata, radcę prawnego i doradcę podatkowego, jako pełnomocnika strony procesowej. Wykonując bowiem czynności pełnomocnika ustanowionego z urzędu dokonuje on w imieniu strony, którą reprezentuje, czynności prawnych, wynikających z tego pełnomocnictwa. Na podstawie tego umocowania pełnomocnik jest upoważniony do reprezentowania (zastępstwa) strony w stosunkach prawnych z innymi podmiotami prawa, przy czym zakres tej reprezentacji jest całkowicie niezależny od tego, czy wynika z umocowania przez samą stronę, czy też z urzędu. Tym samym, jeżeli pełnomocnik prowadzi swoją działalność zawodową we własnym imieniu, w sposób zorganizowany i ciągły, usługa pomocy prawnej z urzędu wpisuje się w ciąg zdarzeń jego zorganizowanej działalności zawodowej prowadzonej na własny rachunek. Realizując przy tym zadania związane z usługą pomocy prawnej z urzędu, pełnomocnik wykonujący zawód w ramach kancelarii (w zespole adwokackim) lub spółki, z zasady korzysta z pomieszczeń i sprzętu tych form organizacyjnych jego działalności gospodarczej, m.in. spotykając się i kontaktując ze stroną, na rzecz której działa, jak również wykorzystuje w tym zakresie personel służący mu pomocą przy wykonywaniu tej działalności, co rzutuje zresztą na koszty tejże działalności.
Nie ma przy tym znaczenia forma organizacyjna tak prowadzonej działalności gospodarczej pełnomocnika (kancelaria, zespół adwokacki czy spółka), gdyż w takim przypadku każda pomoc prawna świadczona przez takiego pełnomocnika, a więc również ta z urzędu, jest wykonywana w ramach tejże organizacyjnej formy działalności gospodarczej, a wynagrodzenie – podobnie zresztą jak przy umocowaniu z wyboru – mimo że przyznane jest osobie pełnomocnika faktycznie świadczącego pomoc prawną, stanowi przychód z działalności gospodarczej, prowadzonej w określonej formie prawnej, w której np. w przypadku spółki niemającej osobowości prawnej, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (art. 5b ust. 2 u.p.d.o.f.)."

Czyli mamy wyznaczoną zasadę postępowania w odniesieniu do rozliczenia tych przychodów za rok 2013 ale co z przeszłością ?
Tu należy szukać pomocy w interpretacji ogólnej z 4 września 2002 r. (nr PB5/KD-033-317-2122/02) która wyznaczała kierunek przeciwny czyli uznawała Sądy jako płatnika z tytułu tych usług prawnych a samą usługę kwalifikowała każdorazowo do źródła określonego w art. 13 pkt 6. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Problemem może być zakres ochrony w przypadku stosowania się do  tej interpretacji ale o tym w kolejnym wpisie.
No i doczekaliśmy się zmiany interpretacji ogólnej dostosowującej podejście organów do Uchwały NSA.
Co powinno skutkować jednolitym podejściem zarówno sądów jak i organów lecz dopiero w roku 2014 ze względu na fakt, że dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych rozliczanego w skali roku.

Interpretacja ogólna  nr DD3/033/181/CRS/13/RD-90955/13 MF z dnia 21 listopada 2013 r. w zakresie kwalifikacji do źródła przychodów w podatku dochodowym od osób fizycznych wynagrodzenia z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez pełnomocnika z urzędu.
II FPS 1/13 - Uchwała I NSA
Sąd powinien poczekać na fakturę VAT od adwokata lub radcy - GazetaPrawna.pl

Zwrot kosztów remontu lokalu nie jest przychodem - GazetaPrawna.pl

 Kolejny raz teza: " nie ma daniny, bo nie ma przysporzenia majątkowego " znalazła swą realizację w oficjalnej wykładni prawa podatkowego dokonanej przez Ministra Finansów.

 Z uzasadnienia interpretacji ogólnej MF DD3/033/184/CRS/13/RD-94536/13 "Ponoszenie przez właścicieli lokali mieszkalnych opłat na fundusz remontowy spółdzielni mieszkaniowej może zobowiązywać także spółdzielnię mieszkaniową, w zakresie przewidzianym w statucie lub regulaminie tej spółdzielni, do uczestniczenia w wydatkach związanych z utrzymaniem w należytym stanie lokali stanowiących odrębną własność.
Biorąc pod uwagę powyższe oraz ugruntowaną linię orzeczniczą sądów administracyjnych w przedstawionej sprawie należy uznać, że kwota zwrotu otrzymana na podstawie i zgodnie ze statutem lub regulaminem danej spółdzielni mieszkaniowej, przez właściciela lokalu mieszkalnego z funduszu remontowego spółdzielni mieszkaniowej nie stanowi przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i w konsekwencji nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem."

 Co to oznacza w konsekwencji?
W przypadku spełnienia poniższych warunków:
- refundacja musi zostać dokonana podstawie i zgodnie ze statutem lub regulaminem danej spółdzielni mieszkaniowej,
- stanowiąc zwrot wydatków na fundusz remontowy,
to taki zwrot jest podatkowo obojętny bo nie stanowi przychodu czy dochodu  w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Jak ma się to do już opodatkowanych takich zwrotów?
Wydaje się, że przy założeniu spełnienia powyższych warunków, można skorygować zeznanie roczne (o ile nie uległo przedawnieniu) a w uzasadnieniu przyczyn korekty powołać się na tą interpretację ogólną. Oczywiście dołączyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty.

Interpretacja ogólna MF DD3/033/184/CRS/13/RD-94536/13
Zwrot kosztów remontu lokalu nie jest przychodem - GazetaPrawna.pl

TK: W sprawie przedawnień wszyscy powinni być traktowani jednakowo - GazetaPrawna.pl

Temat przedawnienia zobowiązań podatkowych po raz kolejny trafił na wokandę Trybunału Konstytucyjnego choć konstytucja nie przewiduje "prawa do przedawnienia" należności podatkowych.

Komunikat prasowy po rozprawie SK 40/12 dotyczącej stosowania hipoteki przymusowej podczas kontroli podatkowej zawiera następujące sentencje:
Stosowanie hipoteki przymusowej w wypadku  "uzasadnionej obawy niewykonania zobowiązania podatkowego" jest zgodne z konstytucją.
Sprzeczne z ustawą zasadniczą jest natomiast całkowite wyłączenie przedawnienia zobowiązań podatkowych zabezpieczonych hipoteką przymusową.
Ciekawe jest uzasadnienie tej drugiej części:
Płacenie podatków jest obowiązkiem powszechnym, a konstytucja nie przewiduje "prawa do przedawnienia" należności podatkowych. Niemniej, jeżeli już ustawodawca zdecydował się na wprowadzenie tej instytucji, powinien przestrzegać w tym zakresie standardów konstytucyjnych. Całkowity brak przedawnienia należności zabezpieczonych hipoteką przymusową podczas kontroli podatkowej powoduje wydrążenie z treści instytucji przedawnienia i jej pozorność. Skutkiem tej regulacji jest zróżnicowanie zakresu czasowego obowiązków podatników w zależności od arbitralnego kryterium, tj. posiadania nieruchomości, na których można ustanowić hipotekę przymusową, bez względu na genezę, charakter i zakres zaległych należności podatkowych czy postawę podatnika podczas kontroli podatkowej. Ten sam cel (tj. zapewnienie maksymalnej ściągalności podatków) można osiągnąć mniej dolegliwymi dla podatnika metodami, tj. przerwaniem biegu przedawnienia na czas kontroli podatkowej. Całkowity brak przedawnienia należności zabezpieczonych hipoteką przymusową stanowi więc przekroczenie zakresu swobody regulacyjnej, przysługującego ustawodawcy w zakresie prawa podatkowego.
Zakwestionowany art. 70 § 6 ordynacji podatkowej w badanym brzmieniu decyzją ustawodawcy utracił moc obowiązującą 31 grudnia 2002 r. Jego obecnym odpowiednikiem jest art. 70 § 8 ordynacji podatkowej, który budzi podobne wątpliwości i wymaga pilnej interwencji ustawodawcy."
Wyrok jeszcze nie opublikowany oraz brak pełnego uzasadnienie.

TK: W sprawie przedawnień wszyscy powinni być traktowani jednakowo - GazetaPrawna.pl

NSA: sprzedaż budynku nieujętego w ewidencji to nie przychód z firmy | rp.pl

Sprzedaż nieruchomości wykorzystywanej w działalności gospodarczej a źródło przychodów - kolejna wskazówka.

Konkluzja rozstrzygnięcia sądowego sprowadza się do stwierdzenia, że jeśli dany budynek nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych to mimo wykorzystywania w działalności gospodarczej przychód z jego sprzedaży podlega przepisom art. 10 ust. 1 pkt 8 p.d.o.f.
Sprawa tyczyła sprzedaży budynku użytkowego, zakupionego przez podatnika wspólnie z żoną. W  1993r. podatnik utworzył spółkę cywilną i rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej. Zakupiony obiekt nie został wniesiony do Spółki i nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych, choć był wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej. W sierpniu 2010r. podatnik sprzedał swój udział w prawie własności w/w nieruchomości.
NSA w wyroku II FSK 2682/11 potwierdził sentencję WSA w Szczecinie z 2011-07-13 zawartą w wyroku I SA/Sz 430/11 której fragment cytuję "stwierdzić należy, że wyłączenie zastosowania art. 10 ust. 1 pkt 8 p.d.o.f., obejmuje tylko te składniki majątku, które są wykorzystywane w działalności gospodarczej lub zostały z niej wycofane, spełniające warunki określone w art. 14 ust. 2 pkt 1 p.d.o.f., tj. wpisane do ewidencji środków trwałych, a także nieujęte w ewidencji środków trwałych składniki majątku wymienione w art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. b) p.d.o.f. oraz spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie.
Skoro zatem, co wykazano wyżej, przedmiotowy udział w nieruchomości nie mieści się wśród składników majątku wymienionych w art. 14 ust. 2 pkt 1 p.d.o.f., to nie ma do niego zastosowania art. 10 ust. 2 pkt 3 p.d.o.f.
Sąd uznał, że do sprzedaży przez podatnika udziału w przedmiotowej nieruchomości ma zastosowanie art. 10 ust. 1 pkt 8 p.d.o.f. (por. wyrok NSA z dnia 20.02.2010r., sygn. akt II FSK 1507/08 dot. wyroku WSA w Warszawie z dnia 3.06.2008r., sygn. akt III SA/ Wa 312/08, wyrok NSA z dnia 18.05.2010r., sygn. akt II FSK 51/09)."
Niestety orzecznictwo w tym względzie nie jest jednoznaczne dlatego przed podjęciem decyzji o amortyzacji (wprowadzeniu do ewidencji środków trwałych) lokalu użytkowego (ale i mieszkalnego) warto zapytać we wniosku interpretacyjnym o skutki jego sprzedaży.
 
II FSK 2682/11 - Wyrok NSA z 2013-10-02
NSA: sprzedaż budynku nieujętego w ewidencji to nie przychód z firmy | rp.pl